İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi VRF Projesine Genel Bakış
İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi için yürütülen iklimlendirme çalışmasında, yapının farklı kullanım alanlarının ihtiyaçları keşif ve projelendirme sürecinde değerlendirilerek VRF sistem kapasitesi ile kullanılacak iç ve dış ünite modelleri belirlendi.
Proje kapsamında 10 ayrı VRF dış ünite sistem konfigürasyonu ve toplam 78 iç üniteden oluşan Mitsubishi Heavy Industries KXZ2 Heat Pump çözümü kurgulandı. Dış ünite sistemlerinin toplam nominal kapasitesi 194 HP ve yaklaşık 544 kW soğutma kapasitesine ulaşıyor.
İç ünite tarafında ise bütün yapıya tek tip cihaz uygulamak yerine farklı kullanım ve hava dağıtım ihtiyaçlarına cevap verebilmek amacıyla tavan tipi, orta statik basınçlı kanallı ve duvar tipi VRF iç üniteler birlikte kullanıldı.
Gelişim Klima'nın proje kapsamı; keşif, kapasite değerlendirmesi ve VRF projelendirme, iç ve dış ünite seçimi, fiyatlandırma ve anahtar teslim VRF uygulaması yaklaşımıyla ele alındı.
Proje Özeti
| Proje | İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi |
|---|---|
| Lokasyon | Beyazıt / Fatih / İstanbul |
| Yapı Tipi | Üniversite / eğitim yapısı |
| Sistem | VRF Heat Pump |
| Marka / Seri | Mitsubishi Heavy Industries KXZ2 |
| VRF Dış Ünite Sistem Konfigürasyonu | 10 adet |
| Toplam İç Ünite | 78 adet |
| Dış Ünite Kapasitesi | 194 HP |
| Nominal Soğutma Kapasitesi | Yaklaşık 544 kW |
| İç Ünite Nominal Soğutma Kapasitesi Toplamı | Yaklaşık 550,4 kW |
| İç Ünite Tipleri | Tavan tipi, orta statik basınçlı kanallı ve duvar tipi |
| Çalışma Kapsamı | Keşif, projelendirme, cihaz seçimi, fiyatlandırma ve anahtar teslim uygulama |
Projenin İklimlendirme İhtiyacı Nasıl Ele Alındı?
Üniversite yapıları tek bir kullanım profilinden oluşmaz. Farklı büyüklük, kullanım yoğunluğu ve hava dağıtım ihtiyacına sahip mahallerin aynı yapı içerisinde bulunması, iklimlendirme sisteminin yalnız toplam bina kapasitesine göre değil, mahal ve zon bazında değerlendirilmesini gerektirir.
İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi projesinde de temel yaklaşım bütün yapıya aynı tip cihazı uygulamak yerine, farklı kapasite ve iç ünite seçeneklerini ortak bir VRF sistem mimarisi altında bir araya getirmek oldu.
Keşif sonrasında sistem yükleri ve kullanım alanlarının ihtiyaçları değerlendirilerek dış ünite kapasiteleri belirlendi. İç ünite tarafında ise hava dağıtım şekli, mahal kapasitesi, montaj koşulları ve bağımsız kontrol ihtiyacı dikkate alınarak farklı cihaz grupları tercih edildi.
10 Ayrı VRF Sistemi Nasıl Kurgulandı?
Projede tek bir büyük dış ünite grubu yerine farklı kapasitelere sahip toplam 10 VRF sistem konfigürasyonu kullanıldı. Bu yaklaşım, farklı bina bölümlerinin ihtiyaçlarının ayrı sistem grupları altında yönetilmesine ve iç ünite dağılımının kapasiteye göre yapılmasına imkân verdi.
| Kapasite | Model | Adet | Nominal Soğutma Kapasitesi |
|---|---|---|---|
| 16 HP | FDC450KXZE2 | 3 | 45 kW / sistem |
| 18 HP | FDC500KXZE2 | 3 | 50 kW / sistem |
| 20 HP | FDC560KXZE2 | 2 | 56 kW / sistem |
| 24 HP | FDC670KXZE2 | 1 | 67 kW |
| 28 HP | FDC800KXZE2 | 1 | 80 kW |
Bu konfigürasyonun toplamı 194 HP ve yaklaşık 544 kW nominal soğutma kapasitesine karşılık geliyor.
Buradaki kapasite değeri binanın hesaplanan ısı yükünü değil, projede seçilen dış ünite sistemlerinin üretici kataloglarındaki nominal kapasite toplamını ifade eder.
78 İç Ünite Neden Üç Farklı Tipte Seçildi?
VRF projelendirmesinde iç ünite seçimi yalnızca ihtiyaç duyulan kapasiteyle sınırlı değildir. Mahal geometrisi, hava dağıtımı, asma tavan ve kanal kullanılabilirliği, iç mimari koşullar ve kullanım biçimi cihaz tipinin belirlenmesinde rol oynar.
Bu nedenle İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi projesinde tek tip iç ünite yerine üç farklı çözüm birlikte kullanıldı.
Tavan Tipi İç Üniteler
Projede 26 adet FDE112KXZE1 tavan tipi VRF iç ünite kullanıldı. Her bir cihazın nominal soğutma kapasitesi 11,2 kW seviyesindedir.
Tavan tipi cihazlar, yüksek hava debisinin doğrudan mahal içerisine dağıtılmasının uygun olduğu ve kanal uygulamasına ihtiyaç duyulmayan alanlarda güçlü bir alternatif oluşturur.
Orta Statik Basınçlı Kanallı İç Üniteler
Toplam 16 adet orta statik basınçlı kanallı iç ünite kullanıldı:
| Model | Adet | Nominal Soğutma Kapasitesi |
|---|---|---|
| FDUM45KXE6F | 6 | 4,5 kW |
| FDUM90KXE6F | 8 | 9,0 kW |
| FDUM140KXE6F | 2 | 14,0 kW |
Kanallı iç üniteler, şartlandırılmış havanın menfez ve kanal sistemi üzerinden dağıtılmasının daha uygun olduğu mahaller için tercih edildi. Böylece iç ünitenin doğrudan görünür olmasının istenmediği veya hava dağılımının birden fazla noktadan yapılması gereken alanlar için farklı bir uygulama seçeneği oluşturuldu.
Duvar Tipi İç Üniteler
Projede toplam 36 adet duvar tipi VRF iç ünite bulunuyor:
| Model | Adet | Nominal Soğutma Kapasitesi |
|---|---|---|
| FDK22KXZE1 | 19 | 2,2 kW |
| FDK28KXZE1 | 1 | 2,8 kW |
| FDK45KXZE1 | 10 | 4,5 kW |
| FDK71KXZE1 | 6 | 7,1 kW |
Farklı kapasitelere sahip duvar tipi cihazların kullanılması, daha küçük veya bağımsız kontrol ihtiyacının öne çıktığı mahallerde gerekli kapasitenin cihaz bazında eşleştirilmesine imkân verdi.
İç ve Dış Ünite Kapasitelerinin Birlikte Değerlendirilmesi
Projede kullanılan 78 iç ünitenin üretici nominal değerleri toplandığında yaklaşık 550,4 kW nominal soğutma kapasitesi elde ediliyor. Dış ünite sistemlerinin toplam nominal soğutma kapasitesi ise yaklaşık 544 kW.
Proje geneli üzerinden bakıldığında iç ünite nominal kapasitesinin dış ünite nominal kapasitesine oranı yaklaşık %101 seviyesinde.
Bu değer tek başına her bir VRF devresinin tasarım hesabının yerine geçmez; ancak proje genelinde iç ve dış ünite kapasite seçimlerinin birbirine yakın bir sistem yükü çerçevesinde oluşturulduğunu gösteren yararlı bir teknik göstergedir.
Keşiften Cihaz Seçimine Projelendirme Süreci
Bu ölçekteki bir VRF projesinde cihaz listesi, sürecin başlangıcı değil sonucudur. Önce yapının kullanım yapısı, mahal ihtiyaçları ve kapasite gereksinimleri değerlendirilir; ardından sistemlerin zonlara ayrılması ve uygun iç/dış ünite kombinasyonlarının oluşturulması gerekir.
İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi projesinde süreç, yerinde keşif ve ihtiyaç değerlendirmesinin ardından kapasite çalışmasıyla ilerledi. Farklı kullanım alanları için gerekli iç ünite tipleri ve kapasiteleri belirlendi; bu iç ünitelerin bağlanacağı dış ünite sistemleri buna göre gruplandırıldı.
Bu yaklaşım, Gelişim Klima'nın VRF projelendirme sürecinde kullandığı temel çalışma mantığıyla örtüşür: ihtiyaç analizi, kapasite değerlendirmesi, zonlama, iç ve dış ünite seçimi ve altyapı kararlarının birbirinden bağımsız değil tek bir sistem olarak ele alınması.
Uygulama ve Altyapı Koordinasyonu
78 iç ünitenin 10 ayrı VRF sistemi altında çalıştığı bir projede yalnız cihaz montajı yeterli değildir. Soğutucu akışkan boru güzergâhları, kondens drenajı, elektrik beslemeleri ve iç-dış ünite haberleşme hatlarının mekanik ve elektrik altyapısıyla koordineli biçimde ilerlemesi gerekir.
Bu nedenle uygulama aşamasında iç ve dış ünite yerleşimleriyle birlikte boru ve kablo güzergâhları, drenaj bağlantıları ve sistem erişilebilirliği birlikte ele alındı. Kanallı iç ünitelerin bulunduğu mahallerde kanal ve menfez bağlantılarının diğer mekanik tesisatlarla koordinasyonu da uygulama planının bir parçası olarak değerlendirildi.
Çok sayıda iç ünitenin bulunduğu yapılarda bakım erişimi de proje kararlarından biridir. İç ünitelerin yalnız çalışması değil, ilerleyen dönemde filtre, drenaj, elektronik kart ve servis müdahaleleri için erişilebilir olması gerekir. Kurulu sistemlerin bakım ve teknik kontrol kapsamı hakkında daha fazla bilgi için VRF klima servis ve bakım hizmetini inceleyebilirsiniz.
Projenin Temel Teknik Zorluğu
İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi projesindeki ana mühendislik konusu yalnızca yüksek toplam kapasite değildi. Asıl konu, 78 farklı iç ünitenin üç ayrı cihaz tipi ve sekiz farklı model üzerinden 10 VRF sistemine dağıtılması ve bütün sistemin kapasite açısından dengeli bir yapı içinde kurgulanmasıydı.
Tek tip iç ünite kullanılması uygulamayı kâğıt üzerinde basitleştirebilirdi; ancak farklı mahal koşullarını aynı cihaz tipine zorlamak doğru bir proje yaklaşımı olmayacaktı.
Bu nedenle çözüm, mahal ihtiyacına göre tavan tipi, kanallı ve duvar tipi iç ünitelerin birlikte kullanıldığı karma bir sistem konfigürasyonu üzerinden geliştirildi.
Kontrol ve İşletme Yaklaşımı
Çok sayıda iç ünitenin bulunduğu bir üniversite yapısında işletme kolaylığı da sistem tasarımının önemli parçalarından biridir. İç ünitelerin mahal veya zon bazında kontrol edilebilmesi, farklı kullanım saatlerine sahip alanların gereksiz yere aynı çalışma programına bağlı kalmasını önler.
Bu ölçekteki sistemlerde bireysel kumandalarla birlikte merkezi veya bölgesel kontrol altyapısının değerlendirilmesi; çalışma modlarının, sıcaklık ayarlarının ve işletme programlarının daha düzenli yönetilmesini sağlar.
Kontrol seviyesi yapının işletme senaryosuna göre belirlenirken, VRF sisteminin iç ünite grupları ve kullanım zonlarıyla birlikte ele alınması gerekir.
Test ve Devreye Alma
Montaj tamamlandıktan sonra VRF sistemi doğrudan kullanıcıya teslim edilmez. Soğutucu akışkan devresi ve elektrik-kumanda altyapısı devreye alma öncesinde kontrol edilir.
Anahtar teslim uygulama kapsamında boru bağlantılarının ve sistem hatlarının kontrolü, basınç testi, vakumlama, elektrik ve haberleşme bağlantılarının doğrulanması ile test çalıştırması devreye alma sürecinin temel adımlarını oluşturur.
Bu işlemlerin amacı yalnız cihazların çalıştığını görmek değil; iç ve dış ünitelerin doğru haberleştiğini, sistemlerin kendi grupları içerisinde çalıştığını ve uygulama kaynaklı sorunların teslim öncesinde tespit edildiğini doğrulamaktır.
Gelişim Klima'nın montajdan kullanıcı teslimine kadar yürüttüğü sürecin kapsamı anahtar teslim VRF klima uygulaması sayfasında ayrıntılı olarak açıklanmaktadır.
Projenin Sonucu
İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi için oluşturulan sistem; 10 VRF sistem konfigürasyonu, 78 iç ünite, üç farklı iç ünite tipi ve toplam 194 HP dış ünite kapasitesini tek proje kapsamında bir araya getirdi.
Proje sonunda farklı kapasite ve kullanım gereksinimlerine sahip mahallerin aynı VRF mimarisi içerisinde fakat ihtiyaçlarına uygun iç ünite tipleriyle iklimlendirilmesini sağlayan çok zonlu bir sistem çözümü oluşturuldu.
Bu proje, Gelişim Klima'nın yalnız cihaz tedariği değil; kapasite belirleme, model seçimi, farklı iç ünite çözümlerini tek sistem altında kurgulama ve anahtar teslim uygulama tarafındaki proje deneyimini gösteren somut bir uygulama örneğidir.
Bu Projede Kullanılan VRF Hizmetleri
VRF Projelendirme: yapı ve kullanım ihtiyaçlarının değerlendirilmesi, kapasite seçimi, sistem gruplandırması ve iç/dış ünite konfigürasyonunun oluşturulması. VRF projelendirme hizmetini inceleyin.
VRF Satış ve Tedarik: projede belirlenen kapasite ve modeller doğrultusunda cihaz listesinin oluşturulması, fiyatlandırma ve ekipman tedariğinin planlanması. VRF klima satış ve tedarik sürecini inceleyin.
Anahtar Teslim VRF Uygulaması: cihaz montajı, borulama ve altyapı koordinasyonu, test, devreye alma ve sistem tesliminin tek süreç altında yürütülmesi. Anahtar teslim VRF uygulamasını inceleyin.
VRF Servis ve Bakım: kurulu sistemlerde periyodik bakım, arıza tespiti, performans kontrolü ve teknik müdahale süreçlerinin yürütülmesi. VRF klima servis ve bakım hizmetlerini inceleyin.
VRF sistemlerinin çalışma prensibi, sistem tipleri ve hangi yapılarda tercih edildiği hakkında genel bilgi için VRF klima sistemleri sayfasına geçebilirsiniz.
VRF Projenizi Birlikte Değerlendirelim
Ticari bina, eğitim yapısı, ofis veya çok sayıda bağımsız mahalin bulunduğu projelerde doğru VRF çözümü yalnız toplam metrekare üzerinden belirlenmez. Kapasite, zonlama, iç ünite tipi, borulama altyapısı ve işletme senaryosunun birlikte değerlendirilmesi gerekir.
Mimari planınızı, mevcut mekanik projenizi veya yapı bilgilerinizi Gelişim Klima ile paylaşın. Projeniz için uygun VRF kapasitesini, iç ünite seçeneklerini ve uygulama kapsamını birlikte değerlendirelim.